logo

هرچیزی برای مقایسه

صفحه اصلی » مطالب عمومی » انواع پرنده های شکاری

انواع پرنده های شکاری

شنبه, ۱۵ دی ۱۳۹۷ | 439 بازدید | بدون دیدگاه | مطالب عمومی
انواع پرنده های شکاری

سلام دوستان انواع پرنده های شکاری گروهی از پرندگان هستند که علاوه بر زیبایی منحصر به فرد، شکوهی وصف ناپذیر و عظمتی بی نظیر دارند. این پرندگان بال هایی بزرگ، چشمانی نافذ و تیز بین، چنگال های تیز و خمیده دارند و همانطور که از اسم آن ها مشخص است غذای خود را بوسیله شکار کردن یا از طریق لاشخوری بدست می آورند. برای آشنایی با انواه پرنده های شکاری ما را همراهی کنید. داشتن ویژگی هایی چون چنگال و منقار قوی، شکار حیوانات کوچک تر و خوردن گوشت آن ها باعث شده پرنده های شکاری را خوفناک‌ترین موجودات روی […]

سلام دوستان

انواع پرنده های شکاری گروهی از پرندگان هستند که علاوه بر زیبایی منحصر به فرد، شکوهی وصف ناپذیر و عظمتی بی نظیر دارند. این پرندگان بال هایی بزرگ، چشمانی نافذ و تیز بین، چنگال های تیز و خمیده دارند و همانطور که از اسم آن ها مشخص است غذای خود را بوسیله شکار کردن یا از طریق لاشخوری بدست می آورند.

برای آشنایی با انواه پرنده های شکاری ما را همراهی کنید.

داشتن ویژگی هایی چون چنگال و منقار قوی، شکار حیوانات کوچک تر و خوردن گوشت آن ها باعث شده پرنده های شکاری را خوفناک‌ترین موجودات روی کره زمین بنامند اما این حیوانات حیرت انگیز و حتی گاهی دوست داشتنی هستند.

در علم پرنده شناسی هم پرنده شکاری را اینگونه تعریف می کنند:
هر نوع پرنده‌ای که چنگال‌های نیرومند، قدرت دید بسیار قوی و منقار خمیده‌ی قدرتمندی دارد و می‌تواند با آنها گوشت حیوانات را از هم بدرد و پاره کند را پرنده شکاری می نامند.

در ویدئو زیر با ۱۰ تا از بزرگ ترین پرنده های شکاری آشنا می شوید.

انواع پرنده شکاری

عقاب

عقاب، تیز بال یا آله گروهی از پرندگان شکاری است که حدود ۶۰ گونه پرنده عضو آن هستند و در ۱۱ سرده قرار گرفته اند. بیشتر عقاب ها بومی اوراسیا و آفریقا هستند و به خاطر قدرتی که دارند در بسیاری از فرهنگ ها نماد جنگ و نیروی پادشاهی هستند.
عقاب در مقایسه با دیگر پرندگان شکاری جثه بزرگتر، پاهایی بزرگتر و نیرومند تر، منقاری قلاب مانند، گردنی کوتاه، چنگال هایی قوی، خمیده و نیرومند و بال هایی پهن تر دارد. سر عقاب بزرگ و پوشیده از پر است و چشمانی درشت و در دو طرف سر دارد.
 این پرنده شکارچی روز گرد است و بینایی فوق العاده و پروازی عالی دارد. اغلب به صورت بال باز اوج می گیرند و به خاطر آن که تغییرات پروبال آن ها تدریجی و کند است تشخیص پرنده نابالغ دشوار است.

نر و ماده این پرنده شکاری هم شکل هستند اما ماده ه اندکی بزرگ تر هستند. تفاوت عقاب با کرکس این است که سر عقاب پوشیده از پر است و تفاوت عقاب با سنقرها این است که عقاب بزرگتر است و فاصله دو سر بال آن از هم بیشتر است.
یکی از ویژگی های بارز عقاب در نوع تغذیه آن است؛ این پرنده شکارهای زنده را طعمه خود قرار می دهد و آن ها را در زمین غافلگیر می کد و با چنگال نیرومند خود آنها را شکار می کند.

عقاب نیکوبار جنوبی با ۴۵۰ گرم وزن کوچک ترین نوع عقاب است و عقاب دریایی استلر (۱۴ کیلوگرم وزن و ۲۱۲ سانتیمتر طول)، عقاب فیلیپینی (۱۱ کیلو گرم وزن و ۱۰۰ سانتی متر طول)، عقاب دم سفید (۸ کیلوگرم وزن و ۲۱۸ سانتیمتر طول) و عقاب هارپی (۱۰ کیلوگرم وزن و ۹۵ سانتیمتر طول) از بزرگ ترین انواع عقاب می باشند.

عقاب ها تک همسر هستند و جفت خود را برای زندگی تا پایان عمر انتخاب می کنند. این پرندگان در علفزار، زمین پست، فراز کوه های بلند و ناهموار و جنگل زندگی می کنند و  آشیانه خود را در نقاط دور از دسترس و مرتفع بنا می کنند و هر سال از همان آشیانه استفاده می کنند.  

عقاب سرطاس، عقاب طلایی، شاه باز، عقاب دو برادر، عقاب خالدار بزرگ، عقاب خالدار کوچک، عقاب خاکی، عقاب صحرایی، عقاب پرپا، عقاب ماهیگیر، عقاب مارخور، عقاب دریایی پالاس، چند گونه از انواع عقاب می باشند. در ادامه با چند گونه بیشتر آشنا می شویم.

۱- عقاب طلایی (Golden eagle)

عقاب طلایی سریعترین پرنده شکاری
Golden Eagle – Steinaldler

یکی از سریعترین پرنده های شکاری که باسرعت ۱۲۹ کیلومتر بر ساعت مقاوم دومین موجود زنده سریع جهان را از آن خود کرده است، عقاب طلایی است. این پرنده زیبا و جذاب در ایران نیز زیست می کند و از شناخته شده ترین و پرتعداد ترین پرندگان شکاری در نیمکره شمالی نیز می باشد که به شاهین دم سرخ نیز معروف است.
گستره بال های این پرنده به ۳۴/۲ متر می رسد، منقار آن ۵ سانتیمتر طول دارد، پاهای این عقاب پوشیده از پر (ریش) است، اما قسمت پائین پاها بدون پر می‌باشد.دم مستطیلی نسبتا بلند و پهن، جثه ای بزرگ و چنگال هایی بزرگ، ناحیه فرق سر، پس گردن، طرفین گردن و صورت، و پوش پرهای ثانویه بال به رنگ طلایی یا مسی طلایی است.

عقاب طلایی پرنده ای نیمه مهاجر است یعنی گروهی از آن ها مهاجرت می کنند و عده ای در یک مکان می مانند. این پرنده شکاری در زیستگاه‌های باز و نیمه باز و در ارتفاع ۳۶۰۰ متری از سطح دریا یافت می‌شود.  آن ها در ۴-۷ سالگی به بلوغ می رسند و سالی یکبار زاد و ولد می کنند و در هر بار ۱ الی ۴ تخم می گذارند.
عقاب طلایی در حالت وحشی بالای ۳۰ سال و در اسارت بیش از ۴۶ سال عمر می‌کند.

۲- عقاب دو برادر (دوبرار)  Hieraatus fasciatus

عقاب دو برادر

عقاب دو برادر یکی از انواع پرنده های شکاری و یکی از انواع عقاب ها که حدود ۶۵ سانتی متر طول دارد و یک عقاب نسبتا کوچک به شمار می رود. این عقاب هر چند جثه کوچکی دارد اما نسبت به دیگر عقاب ها چابک تر است و در پرواز فوق العاده سریع و پالاک است و می تواند طعمه های بزرگی چون خرگوش صحرایی و پرندگان کوچکتر از خود را شکار کند.

این پرنده در قسمت‌های مختلف آسیا از خاورمیانه گرفته تا اندونزی، جنوب اروپا و آفریقا زندگی می کند و در ایران هم دیده شده است. این عقاب بیشتر در مناطق کوهستانی، تپه ای که دشت باز دارد، صخره های پرشیب و گاهی روی درخت آشیانه می سازد و از زندگی در جنگل انبوه یا دشت باز بدون درخت پرهیز می  کند.
مشخصات ظاهری عقاب دو برار بدین ترتیب می باشند: سطح پشتی قهوه ای پررنگ، پرهای سفید با نوارهای سیاه در قسمت زیرین بدن،  بال های نسبتا کوچک و مدور، دم بلند در قسمت بالا خاکستری و در قسمت زیرین سفیدرنگ، چشم و پاهای زرد رنگ و نوک بالهایی به رنگ سیاه

یکی از ویژگی های جالب عقاب دو برادر این است که این عقاب جوجه های یتیم شده همنوعان خود را در صورتیکه تنها چند ساعت از مرگ والدین آن ها گذشته باشد، نگهداری می کند. عقاب دوبرار تنها جوجه های یتیم عقاب ها را پرورش نمی دهد و این کار را برای دیگر پرندگان شکاری نیز انجام می دهد.

عقاب دریایی (Haliaeetus) نام سرده ای از پرندگان شکاری است که در کنار پهنه‌های آبی چون دریا، دریاچه‌، رودخانه و تالاب‌ زندگی می‌کنند و غذای اصلی آن‌ها ماهی است.
عقاب دریایی را اغلب با عقاب ماهیگیر (Pandion haliaetus) اشتباه میگیرند چون عقاب ماهی گیر هم در کنار آب زندگی می کند و از ماهی تغذیه می کند اما این عقاب به تیره جداگانه ای تعلق دارد و خویشاوندی نزدیکی با عقاب های دریایی ندارد.

عقاب سینه‌سفید دریایی، عقاب دریایی سانفورد، عقاب دریایی آفریقایی، عقاب دریایی ماداگاسکاری ، عقاب دریایی پالاس، عقاب دریایی دم‌سفید، عقاب سر سفید  و عقاب دریایی استلر انواع عقاب دریایی می باشند. که در ادامه با دو نوع آن بیشتر آشنا می شویم:

۳- عقاب دریایی پالاس          Haliaeetus leucoryphus

عقاب دریایی پالاس از انواع پرنده شکاری

این عقاب از لحاظ رفتار و طرح کلی بدن به عقاب دریایی دم سفید شباهت دارد؛ پرنده بالغ آن با سر و بالا سینه تقریبا سفید و دم سفید با انتهای سیاه تشخیص داده می شود و پرنده نابالغ هم از طریق دم که درازتر و تیره تر است و بال ها که کوتاهتر است تشخیص داده می شود.
این عقاب بین ۶۱ تا ۸۸ سانتیمتر طول دارد و گستره بال های آن به ۲۱۵ سانتیمتر می رسد، از ماهی و سایر آبزیان تغذیه می کند. در حاشیه دریاچه، آب مانده، بلندی کنار آب و رودخانه زندگی می کند و کمتر در ساحل دریا دیده می شود.

عقاب پالاس یک پرنده شکاری بزرگ قهوه ای رنگ است که بومی آسیای مرکزی است و به خاطر رژیم غذایی که دارد در بین پرنده های شکاری می تواند بیشترین وزن را بلند کند.

مشخصات ظاهری ماهی دریایی پالاس: بدنی کشیده با رنگ کلی قهوه ای، سر کرم، سطح پشتی، کمر و بال هایش قهوه ای تیره، سطح شکمی و سینه قهوه ای مایل به زرد و روشن تر از سطح کمر، روی پیشانی و گونه ها سفید و یا خاکستری کمرنگ، دم سفید با نوار انتهایی سیاه، چشمانی زرد مایل به قهوه ای و منقار و پاهایی خاکستری رنگ دارد.

۴- عقاب سرسفید Haliaeetus leucocephalus

عقاب سر سفید

عقاب سر سفید یا عقاب گَر یکی از انواع پرنده های شکاری است که بومی آمریکای شمالی است و در نزدیکی پهنه های آبی وسیع زندگی می کند تا هم ذخیره غذایی کافی داشته باشد و هم از درختان کهنسال برای لانه سازی استفاده کند. عقاب دریایی دم سفید نزدیک ترین خویشاوند این عقاب است و در اورسیا زندگی می کند.

این پرنده شکاری فرصت طلب است یعنی هرچند غذای اصلی آن ماهی است اما از منابع تغذیه ای دیگر هم که در دسترس است استفاده می کند. این پرنده شکاری در ۴ تا ۵ سالگی بالغ می شود، سرعت پرواز آن بین ۱۰۰ تا ۳۲۰ کیلومتر در ساعت است و به آرامی بال می زند. عقاب سر سفید شناگر ماهری است  که می تواند داخل آب رود و شنا کند. گاهی این پرنده به صورت گروهی دست به شکار می زند و اگر شکار  کوچک باشد در حین پرواز آن را می خورد.
عقاب سر سفید هر بار یک تا سه تخم می گذارد و در حالت عادی بین  30 تا ۴۰ سال عمر می کند. نام این پرنده به خاطر ساختن بزرگ ترین لانه درختی به عمق ۴ متر و عرض ۲.۵ متر در تاریخ ثبت شده است.

مشخصات ظاهری عقاب سرسفید بدین ترتیب است:
این پرنده ۱ متر طول دارد، وزن آن از ۵/۳ تا ۵/۱۲ کیلوگرم متغیر است، پرهای قهوه ای، سر و دم سفید، منقاری بزرگ و زرد، رنگ چشم قهوه ای تیره رو به زرد

قوش

قوش نام گروهی از پرندگان شکاری است که به درستی تعریف نشده  و ممکن است هر پرنده شکاری را شامل شود، اما اغلب به گونه های کوچکتر خانواده Accipitridae قوش می گویند. پرندگانی در اندازه های متوسط که دم دراز، قدرت بینایی فوق العاده و سرعت بالایی دارند. سرعت پرواز این پرندگان سریع و چابک مانند شاهین نیست اما توانایی خوبی در شکار دارند.
طرلان، قرقی، پیغو، پیغوی کوچک، قرقی هریس و قرقی شانه قرمز ۶ گونه از قوش هستند که در ادامه با چند مورد آن بیشتر آشنا می شویم.

  5- قرقی

قرقی خانواده ای از پرنده های شکاری

قرقی یکی از پرندگان شکاری کوچک به شمار می آید که پرندگان کوچک تر از خود چون کنجشگ و کبوتر یا پستانداران کوچک مانند خرگوش، خفاش و موش را شکار می کند.گاهی دیده شده که قرقی ماده، پرندگانی چون کبک و قرقاول را نیز شکار کرده است.
این پرنده شباهت زیادی به پیغو و پیغوی کوچک دارد، پرواز آن بسیار تند و با بال زدن های سریع است؛ برای شکار در بالای پر چین، حصار و زیر درختان دور می زند و با حرکتی سریع و با شیرجه زدن طعمه را شکار می کند. در پرواز سریع بین درختان برای تعقیب شکار مهارت خاصی دارد.

این پرنده در مناطق جنگلی، باغات، علفزار، بیشه، حاشیه شهر و روستا زندگی می کند و اغلب در مناطق معتدل دیده می شود. قرقی بومی و نیمه مهاجر است؛ در مناطق سردسیر در زمستان مهاجرت می کند و بیشتر به صورت تنها مهاجرت می کند. ایران یکی از مقاصدی است که قرقی پاییز به آنجا می آید و گاهی در شمال ایران زادآوری هم می کند. در کرمانشاه، لرستان و مازنداران واشه نام دارد و در برخی گویش های محلی (باشه) نامیده می شود.

قرقی ها در ۲ تا ۳ سالگی به بلوغ می رسند، هربار ۳ تا ۶ تخم می گذارند. این پرنده در حال حاضر از پرندگان کمیاب است

مشخصات ظاهری قرقی بدین ترتیب است:
بال کوتاه و گرد، دم بلند و باریک، خط ابرویی سفید، انتهای بدن لاغر، زیر تنه سفید با راه راه عرضی قهوه ای رنگ، بین ۲۸ تا ۳۸ سانتیمتر طول دارد، ماده ها از نرها خیلی بزرگ تر هستند، انتهای بدن لاغر، لکه سفید پس گردنتفاوت نر و ماده قرقی در جثه بزرگتر ماده و سینه رنگی تر نر و تیره تر ماده است.

قبل از اینکه با دیگر پرندگان شکاری آشنا شویم، پیشنهاد می کنم این ویدئو را مشاهده کنید.

آنچه خواهید دید: لحظه های شگفت انگیز شکار

۶- پیغوی کوچک 

این پرنده یکی از کوچکترین پرنده های شکاری است که عضوی از خانواده قوش هاست. جنگل تنک، زمین زراعتی با درخت پراکنده، بیابان و شیب های درخت دار بهترین منطقه برای زندگی پیغوی کوچک است؛ این پرنده در جنگل های انبوه به چشم نمی خورد.
پیغوی کوچک روی درخت آشیانه می سازد و هر سال آشیانه جدیدی بنا می کند. نر و ماده آن شبیه به هم هستند اما ماده آن بزرگتر است؛ اندازه جنس ماده ۳ سانتیمتر و جنس نر ۲۹ سانتیمتر است.

این پرنده نیز برای شکار طعمه را غافلگیر می کند، صدای بسیار واضح و مشخصی دارد و چیزی شبیه پیغو… پیغو می گوید. تعداد قابل توجهی از این پرنده را می توان در در شمال شرقی تا شمال غربی ایران در حوالی سرخس و استان خراسان مشاهده کرد.

مشخصات ظاهری پیغوی کوچک بدین ترتیب می باشند:
بال های کوتاه، دمی بلند، طرفین سر و گردن خاکستری کمرنگ، چانه و گلوی نخودی یا سفید رنگ، سطح شکمی خرمایی رنگ، سطح پشتی نرها خاکستری کمرنگ و ماده ها قهوه ای است، در ماده ها راه راه های عرضی روی شاهپرهای وسطی دم وجود دارد.

۶- طرلان یا باز 

طرلان یکی از پرنده های شکاری

طرلان یا طرلان شمالی یکی از پرندگان شکاری میان جثه است که جزء خانواده قوش ها است و خیلی شبیه به قرقی ماده و پیغو است؛ برای تشخیص باید به قاعده بال هایش که پهن و نوک تیز است دقت کرد. در ضمن طرلان بزرگتر است برخلاف بقیه خویشاوندان که تنها پرنده کوچک شکار می کنند، تغذیه متنوعی دارد و پرندگان کوچک و بزرگ مانند توکاها و جیجاق، پرندگان شکاری دیگر چون غاز وحشیا و پستانداران کوچک مانند موش و سنجاب، حیواناتی چون روباه و راکون را شکار می کند.

طرلان از محبوب ترین پرنده های شکاری است که توانایی آن در شکار پرندگان بزرگ بی نظیر است. در گذشته از این پرنده برای شکار حیوانات خوراکی استفاده می کردند و به آن لقب پرنده آشپز را داده بودند. طرلان در بین مردم عادی از شاهین هم محبوب تر است زیرا شاهین معمولی در نوع طعمه محدودیت دارد و تکنیک شکارگری آن بیشتر مورد استفاده اشراف و نجیب زادگان است.

طرلان روز گرد است و برای شکار، پرندگان را با سرعت تعقیب می کند و با چابکی از لابلای درختان عبور می کند و در ارتفاع کم پرواز می کند؛ البته سرعت این پرنده به شاهین نمی رسد و حداکثر سرعت افقی آن ۶۱ کیلومتر بر ساعت است.
این پرنده شکاری در نواحی قطبی شمال آمریکا، اروپا و آسیا دیده شده است؛ در شمال ایران هم وجود تعداد کمی از طرلان گزارش شده است، در زمستان به ایران مهاجرت می کند و جزء پرندگان حمایت شده است. صدای این پرنده بلند و جیغ مانند است.
طرلان در نواحی پر درخت، جنگل، دشت، کوهستان و بیشه زار زندگی می کند و در نزدیکی فضاهای باز و نقاط دور افتاده جنگل، روی درختان بزرگ برای خود آشیانه بزرگی می سازد یا از آشیانه متروک پرندگان استفاده می کند.  

مشخصات ظاهری طرلان بدین ترتیب است:
بین ۴۸ تا ۶۰ سانتیمتر طول دارد، سطح پشتی تیره رنگ دارد، در بالای چشم یک نوار سفید ممتد دارد، سطح شکم تقریبا سفید با راه راه عرضی قهوه ای رنگ، پوشپرهای زیر دمی سفید، منقار قوی و تیز و خاکستری رنگ، پاهای نیرومند، کمر و بال خاکستری تیره، بالای سر و پشت گردن به رنگ سیاه، رنگ چشم و پا زرد رنگ
طرلان نر با ماده از لحاظ ظاهری تفاوت چندانی ندارد، البته ماده جثه بزرگ تر و بال و دمی گرد تر و پهن تر دارد.

شاهین

۷- شاهین

سریعترین پرنده شکاری

شاهین نامی است که به ۴۰ گونه از پرندگان شکاری که در سردهٔ Falco قرار می‌گیرند، می گویند. این پرندگان در تمام قاره های جهان به جز قطب جنوب زندگی می کنند. شکارچیانی بسیار جسور و با شهامت  هستند که هر برخلاف جثه کوچکشان که از قوش هم کوچکتر هستند اما گاهی به عقاب و قوش حمله می کنند.
توانایی پرواز با سرعت بسیار بالا و تغییر جهت ناگهانی از ویژگی های بارز این پرندگان شکاری است. پرنده شکاری شاهین از نظر نوع شکار و تکنیک شکار یک شکارچی تخصصی است که در شکار پرندگان در حین پرواز مهارت خاصی دارد. این پرنده برخلاف دیگر انواع پرنده های شکاری که با پنجه طعمه را می کشند، با منقار خود شکار را از پای در می آورد.

شاهین ها اغلب به جای ساخت لانه از آشیانه دیگر پرندگان استفاده می کنند و گاهی هم به جای ساخت لانه در شکاف درختان یا لبه صخره ها تخم گذاری می کنند. این پرنده شکاری در ۲ الی ۳ سالگی به بلوغ می رسد، در هر بار سه الی چهار تخم می گذارد و یک پرنده تک همسر است.

این پرنده شکاری در نواحی کوهستانی، اطراف رودخانه، غارهای مشرف به پرتگاه‌ها، صخره‌ها بلند و حتی در محیط های شهری زیندگی می کند. برخی از انواع شاهین مهاجر و گروهی غیر مهاجر هستند؛ به عنوان مثال زیر گونه ای که در نواحی شمال شرق اقیانوس آرام است از نوع غیر مهاجر و گونه ای که در قطب شمال است از نوع مهاجر می باشد.

شاهین به پرندگان اندازه خود و گاه بزرگ تر حمله می کند و اغلب از پرندگانی چون کبوتر، سار، پرندگان آواز خوان و مرغابی تغذیه می کند اما گاهی پستانداران کوچک مثل خفاش و خرگوش و حشرات و خزندگان را نیز شکار می کند. این پرنده به خاطر سرعت بالای متابولیک بدن در مقایسه با پرندگان هم جثه خود غذای بیشتری مصرف می کند. صیادان این پرنده را برای شکار تربیت می کنند.
شاهین ها بین ۸ تا ۱۰ سال عمر می کنند و به خاطر آنکه جوجه و تخم آنها اغلب دزدیده می شود، جمعیتشان در حال کاهش است. البته جوجه کشی شاهین به صورت طبیعی یا مصنوعی موفقیت آمیز بوده است.

مشخصات ظاهری شاهین بدین ترتیب است.
شاهین پرندگانی با جثه کوچک تا متوسط هستند؛ طول بدن آنها بین ۳۸ تا ۵۳ سانتیمتراست، بال های بلند، نوک تیز و داسی شکل دارند، چشمان کاملا سیاه، بدن لاغر، دم آن ها نسبتا دراز است، منقار کوتاه و قلاب مانند، نیم نوک بالایی آن ها دندانه دار است، انگشتانی دراز با چنگال های قوی و قلاب مانند، پرهایی زرد مایل به خاکستری یا طوسی رنگ، زیر گلو و شکم قهوه‌ای و دارای خالهای تیره
شاهین در ارتفاع بالا پرواز می کند و ناگهان طعمه را شکار می کند. گردن خود را می تواند ۱۸۰ درجه بچرخاند و به خاطر جایگیری چشم هایش بدون گردش گردن شعاع دید حدود ۲۲۰ درجه دارد.

انسان ها با توجه به سیستم تنفسی خاص شاهین توانستند موتور جت را طراحی کنند.

دلیجه، دلیجه ی کوچک، لاچین، لیل، شاهین پاسرخ، ترمتای، دلیجه ی آمریکایی، دلیجه نانکین، بالابان، شاهین بحری، شاهین دودی، شاهین سینه نارنجی، شاهین خاکستری، لیل آفریقایی، شاهین دشتی، لیل استرالیایی و بالابان آلتایی چند گونه از ۴۰ گوه شاهین هستند که در ادامه با دو نوع آن بیشتر آشنا می شویم.

لیل نوعی شاهین است که بال هایی باریک تر و درازتر دارد و همین ویژگی بال هایش سبب شده در شکار پرندگانی چون پرستو و بادخورک موفق باشد. دلیجه هم شاهین کوچک و چاق تری است که پرواز درجا را دوست دارد.

۸- شاهین بحری

شاهین بحری از خانواده شاهین

سریع ترین موجود زنده در جهان که سرعت آن در پرواز افقی به ۱۱۵ کیلومتر در ساعت می رسد و سرعت ۳۸۹ کیلومتر در ساعت را برای سرعت شیرجه خود ثبت کرده است، شاهین بحری یا شاهین بربری است نام دارد.

این پرنده زیبا و خاص بیشترین پراکندگی را در بین انواع شاهین دارد و در ایران نیز یافت می شود. جثه متوسطی دارد و به اندازه کلاغ است.  زیستگاه آن مناطق نیمه بیابانی، صخره ها، تپه های باز و خشک است و بر بالای صخره های بلند آشیانه می سازد.
کبوتر جنگلی، اردک سرسبز و پستانداران کوچک، طعمه های شاهین بحری هستند و پرنده با بال های بسته و با سرعتی زیاد بر طعمه فرود می آید.

شاهین بحری شبیه بالابان و لاچین است و شاهین بالغ را می توان از طریق  سر و سبیل پهن سیاه که در تضاد با سفیدی گلو است، قابل تشخیص است.سطح پشتی این پرنده خاکستری و زیر تنه آن سفید است، رگه های عرضی سیاهی تا زیر دم ادامه دارد.

 9- بالابان یا چرخ 

بالابان پرنده شکاری با شکوه

بالابان را می توان یکی از گونه های بزرگ شاهین و بزرگترین شاهین بومی ایران نامید که  گاهی به آن شاهین بیابان هم (Desert falcon) گفته می شود زیرا در حقیقت یک پرنده بیابانی و نیمه بیابانی است. چرخ شرقی، چرخ غربی، بالابان سیاه یا سینجاری و چرخ سفید از زیر گونه این پرنده می باشند.
بالابان در طبیعت بین ۱۰ تا ۱۲ سال در اسارت و شرایط مناسب تا ۲۰ سال هم عمر می کند. برخلاف باز که شکار خود را غافلگیر می کند، بالابان در یک تعقیب و گریز غذای خود را تامین می کند که چشمان نیرومند و تیزبین و پرواز تند به او بسیار کمک می کند. بالابان بالغ بال هایی نازکتر و باریکتر دارد که به او کمک می کند پرواز با سعت بالا و تغییر جهت آنی داشته باشد.

این پرنده شکاری در استپ های کم درخت، کوهپایه ها،کوهستان ها و نواحی نیمه بیابانی زندگی می کند و به خاطر بال های بلند و نوک تیزی که دارد نمی توان در مناطق جنگلی شکار کند. 
تبدیل زیستگاه های استپی به زمین زراعتی، کشاورزی مکانیزه، استفاده از آفت کش و سموم، شخم زدن زمین و مسموم کردن پستانداران کوچک از جمله عامل تهدید کننده ای است که باعث کاهش نسل این پرنده شده است.

بالابان در فصل جفتگیری لانه نمی سازد و می‌دهد از لانه‌هایی که توسط سایر پرندگان مانند کلاغ سیاه، کورکور سیاه، سارگپه پا بلند، عقاب شاهی ساخته شده یا لانه های ساخت دست بشر، استفاده می کند.
چرخ پرنده ای مهاجر است و در زمستان به مناطق گرمتر مهاجرت می کند که به این پدیده زمستان گذارنی می گویند.
بالابان رژیم غذایی متنوعی دارد، خانواده موشها، خانواده سنجاب، تیره کبوترها، سوسمارها، حشراتی چون ملخ و آگاماها از شکارهای این پرنده هستند

مشخصات ظاهری بالابان بدین ترتیب است:
بین ۴۷ تا ۵۵ سانتیمتر طول دارد (البته با توجه به نوع زیر گونه، جوانی والدین و مساعد بودن شکارگاه بستگی دارد)، نسبت به لاچین بزرگتر و سنگین تر است، نوار تیره پشت چشم، خطوط تیره روی دم، سطح پشتی بدن خاکستری است، بال هایی دراز و نوک تیز، دمی بلند
چرخ پرنده ایست که گونه های آن دارای تنوع رنگی هستند و رنگ آنهابه منطقه زیست و نوع زیر گونه بستگی دارد. پرندگان ماده سری کوچک تر و پنجه هایی کلفت تر دارند.

۱۰-  شاه بوف  

شاه بوف بزرگ ترین جغد

شاه بوف از پرندگان شکاری است که به خانواده جغد ها تعلق دارد و بزرگ ترین جغد (دو برابر جغد گوش دراز) است و از جغد ماهیخوار هم بسیار بزرگ تر است. این گونه بسیار زیبا زیر مجموعه جغد عقابی است که Bubo bubo نام علمی آن است. جغدها می توانند در آن واحد با هر دو چشم خود ببینند و سرعت پرواز آن ها بسیار است. گوشپرهای بلند این جغد در هنگام استراحت به صورت آویخته دیده می شود.

این پرنده اغلب در مناطق کوهستانی، جنگل‌های مخروطی و جلگه‌های وسیع بی‌درخت (استپ‌ها) زندگی می‌کند. پرنده ای بومی است که گستردگی فراوانی دارد اما تک زیست است و به تنهایی در شکاف سنگ یا درخت می نشیند. این پرنده زیبا در ایران هم وجود دارد و اغلب در مناطق شمالی ایران دیده شده است. برای تخم گذاری هم اغلب در لانه های متروک دیگر پرندگان پناه می گیرد.

شاه بوف صبح خیلی زود و غروب شکار می کند، طعمه اصلی آن پستانداران کوچک است اما از پرندگان، خزندگان، دوزیستان، ماهی‌ها، حشرات بزرگ و سایر انواع بی‌مهرگان هم استفاده می کند و طعمه های بزرگ تا خرگوش را می تواند شکار کند.

مشخصات ظاهری این پرنده بدین ترتیب می باشند.
۶۶ تا ۷۰ سانتیمتر طول دارد، صورت پهن، گوش‌پرهای مشخص، سینه زرد مایل به قهوه‌ای با رگه‌های پهن، چشم‌های درشت نارنجی رنگ، سطح پشتی زرد مایل به قهوه‌ای بالکه‌های قهوه‌ای پررنگ، پاهای پوشیده از پرهای نخودی تیره

در آخر هم شما را به مشاهده صحنه هایی جذاب از شکار توسط این پرندگان دعوت می کنم.

در این مطلب با ۱۰ تا از انواع پرنده های شکاری آشنا شدیم. امیدوارم از این مطلب لذت برده باشید.

آیا تاکنون از نزدیک شکار کردن یکی از این پرندگان را دیده اید؟ خوشحال می شوم نظرات خود را برای ما ارسال کنید.

دیدگاه خود را به ما بگویید.
متن
نام (لازم)
ایمیل (لازم)
وبسایت