سلام

فال و استخاره روشها و ترفند هایی هستند که اکثر افرادی  که در دنیا متحیر و سرگشته هستند، می خواهند آینده خوبی برای خود بسازند یا از آینده اطلاع پیدا کنند و بدانند چه اتفاق خوب یا بدی در انتظار آن ها می باشد، به این دو روش مراجعه می کنند. استخاره بین مسلمانان رایج است و فال گرفتن نیز با روش های گوناگون به وفور انجام می شود. این دو روش در ظاهر بسیار به هم شباهت دارند و اکثر افراد آن ها را با هم اشتباه می گیرند؛ اما در حقیقت چه تفاوت هایی با هم دارند و کدام یک مورد نهی قرار گرفته است؟

در این متن به صورت مختصر با این دو روش و تفاوت آن دو با هم آشنا خواهیم شد.

استخاره

استخاره از ریشه خیر گرفته شده است و به معنای طلب خیر و نیکی کردن و درخواست بهترین در کارها می باشد. در اصطلاح برای انجام کاری که در آن مردد هستیم یا در تمام امور زندگی توسط دعا یا عملی خاص به خداوند پناه می بریم و از او طلب خیر  و راهنمایی می کنیم و به نوعی با او مشورت می کنیم. استخاره نه تنها راهگشای فردی است که در کار خود بسیار تحقیق و مشورت کرده اما هنوز دودل بوده، بلکه به او نیرو  می دهد تا با اراده کامل کار خود را انجام دهد. اگر طبق نتیجه استخاره عمل کردید اما به نتیجه مطلوب نرسیدید مطمئن باشید حکمت آن را چند وقت بعد متوجه می شوید، چون استخاره خیر و صلاح کار را از طریق درخواست از خداوند به انسان نشان مى دهد.
البته استخاره آداب ویژه ای چون وضو داشتن، رو به قبله بودن، ارتباط قلبی با خداوند و ذکر استغفار در حین استخاره دارد. استخاره زمانی صحیح است که انسان کاملا متحیر و دودل است و نه تنها با کمک از عقل خود بلکه با مشورت نیز نتواند راه درست را پیدا کند و این زمان بهترین موقع استخاره کردن است، استخاره مکرر برای یک امر صحیح نیست و همان استخاره اول معتبر است مگر شرایط تغییر کند.
موضع افراد در برابر استخاره سه نوع می باشد: افرادی که به صورت افراطی عمل می کنند و عقل را محدود می دانند و همان اول کار به سراغ استخاره می روند، افرادی که به کل استخاره را کذب می دانند و افرادی که میانه رو هستند و از عقل، مشورت و استخاره در کنار هم بهره می برند.

استخاره به چند شکل انجامی شود که انواع آن بدین شرح می باشند:
یکی از راه های طلب خیر کردن از خداوند به وسیله نماز است، که این روش در منابع دینی جایگاه ویژه ای دارد و کاربرد دعایی نیز دارد. یعنی فرد از خداوند درخواست می کند کار پیشرو برایش خیر باشد.

ذات الرقاع یا استخاره با برگه نوع دیگری است که ریشه روایی دارد.

رایج ترین نوع آن هم به کمک قرآن می باشد که برای انجام آن طهارت جسمی و روحی و همچنین آشنایی با معنا و مفهوم آیات قرآن الزامی می باشد.

استخاره با دعا نیز  روشی است که از آن در روایات نام برده اند و به توجه باطنی نیاز دارد؛ تنها مخصوص زمان شک و تردید نیست بلکه نوعی طلب خیر کردن است و برای تمام مراحل زندگی راهگشاست.

آخرین روش نیز مشورت و طلب خیر کردن از خدا به کمک تسبیح می باشد.

فال

فال در لغتنامه دهخدا مترادف کهانت و به معنای پیش بینی و پیشگویی از آینده آمده است. فال گیری به معنای تلاش برای شناخت آینده با استفاده از روش های غیر معمول و فراطبیعی می باشد و یکی از شاخه های نهان شناسی می باشد. از گذشته بیشتر ملت ها هنگام نگرانی، درماندگی و دو دلی به فال و فالگیر پناه می بردند، این پدیده در نقاط مختلف جهان به شکل های متفاوتی وجود داشته است؛ فال بودای هندی، فال چینی ئی چینگ، فال های اروپایی قهوه و تاروت و فال حافظ از فال های معتبر جهانی می باشند. روش های فالگیری بسیار فراوان است و فالگیر ها با  کمک  اشیاء گوناگون مانند دیدن کف دست، انداختن چوب، قهوه، ورق بازی، اجسام هندسی خاص و … به پیشگویی می پردازند. مردم انتظار دارند به کمک فال از اخبار غیبی، مسائل پنهانی و آینده خود مطلع شوند اما پیش گویی و کهانت از نظر اسلام نادرست و منفور است؛ زیرا علم غیب امری نیست که هر کسی به آن دسترسی داشته باشد حتی پیامبر خدا نیز به طور کامل از علم غیب باخبر نبوده است. همچنین تاثیری که یک فال خوب یا بد می تواند در زندگی افراد داشته باشد اثری طبیعی و تکوینی نیست بلکه از لحاظ روانی روی روحیه فرد اثر می گذارد و به همین دلیل اسلام بیشتر با فال بد مخالف است، اما از طرفی جنبه مثبت فال خوب این است که سبب می شود باور ما تغییر کند و با توجه به قانون جاذبه هر چه را که باور کنیم در دنیای واقع رخ می دهد.

 

آیا فال گرفتن صحیح است یا استخاره کردن

سر کتاب باز کردن نیز نوعی فالگیری است که در آن مردم با تفال به کتابی مانند شاهنامه، حافظ، مثنوی مولوی و حتی قرآن به دنبال پیش بینی آینده هستند. سر کتاب گرفتن دینی یا آینده بینی به کمک قرآن و اینکه آیه ای را به فال نیک یا بد بگیریم از نظر اسلام صحیح نیست و از طرفی اینکه از حافظ توقع غیبگویی داشته باشیم توقع بیجایی است، هر چند این کتاب دارای مفاهیم متنوعی است که به شکل های متفاوتی تفسیر می شوند، بهتر است نیت ما از فال گرفتن با کتاب حافظ آشنایی با اندیشه ها و معارف او باشد.

پیش گویی از آینده کار هر کسی نیست و تنها معصومین و انسان های کامل بر اساس الهامات ربانی می توانند در مواردی  آینده را بیان کنند اما افراد عادی که در ازای دریافت پول ادعا می کنند خبر از آینده می دهند از باور مردم به خرافات، سوء استفاده میکنند.

با توجه به مطالب ذکر شده می توان اینگونه نتیجه گیری کرد که:

استخاره خرافه نیست، عمل جایزی است که ریشه روایی نیز دارد و دین اسلام آنرا معتبر می داند. برای زمانی مناسب است که پس از انجام تفکر و تعقل، مشورت با اهل فن و تحقیق، فرد نتواند به درستی تصمیم بگیرد و بین دو راهی بماند و برای به پایان رساندن کار خود از خداوند طلب خیر می کند. افراد با استخاره گرفتن خیر دنیا و آخرت خود را با هم از خداوند طلب می کنند، استخاره الزام آور نیست اما کسی که استخاره کرد بهتر است به آن عمل کند. از طرفی تفال مورد تایید اسلام نمی باشد، معتبر نیست و بیشتر یک حدس و گمان است. بیشتر افرادی که فال می گیرند به دنبال اطلاع از آینده و غیب می باشند و دلیل مخالفت اسلام با پیش بینی آینده از طریق فالگیری یا روش های دیگر این است که اگر به فرض فردی بتواند از آینده خود مطلع شود، دیگر زندگی او مختل می شود، اراده و تلاشی برای او باقی نمی ماند و دچار جبر می شود. البته چون فال نیک امید آور است و اثر روانی دارد ائمه آنرا نهی نکرده اند اما به یاد داشته باشید که فال تقدیر ما نیست. در آخر این نکته را هم مدنظر بگیرید که استفاده مداوم از فال و حتی استخاره صحیح نیست چون انسان موجودی صاحب خرد است و می تواند از تجربه و دانش دیگران با مشورت بهره ببرد و یکی از آسیب های این دو روش تضعیف نیروی عقل و اراده می باشد.

در مطلب آینده انواع فال و روش های فالگیری را توضیح خواهیم داد، در صورت تمایل ما را همراهی کنید.

شما به کدام روش بیشتر اعتقاد دارید؟

>

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.